MENU

Bangkok
Phimai
Thailand

Reisverslagen
Diverse Thaise zaken

Andere reizen


ga 1 pagina terug

Thailand 2015/2
5 t/m 26 september: Ko Samui en Jomtien (deel 1)

De vakantie begint al goed, want er rijdt geen trein naar Schiphol. Er is weer iets aan de hand in de tunnel. Dus word ik weggebracht door Didi en ben ik toch op tijd. Met China Airlines vlieg ik naar Bangkok waar de douane extra veel tijd neemt om mensen door te laten. Maar ik ben op tijd voor mijn overstap voor de vlucht naar Ko Samui met Bangkok Airways.
Samui PierHier check ik in in Samui Pier Resort voor de komende tien dagen. Met uitzicht op zee vanuit mijn bungalowterras is het hier best uit te houden. Ik loop wat door Bo Phut, een dorp met een lange weg langs de kust en relax verder in het resort, dat ook een goed restaurant blijkt te hebben.
De eerste volle dag sta ik al vroeg op en na een ontbijtje ga ik op stap. Ik wandel over het strand richting de Grote Boeddha, die je vanuit het resort kunt zien. Ik zie een ander deel van Bo Phut: geen luxe resorts meer, maar armoedige behuizing voor de lokale bevolking en de vissers. Het is een groot contrast met de luxe die hier voor de toeristen wordt gebouwd. Via de weg kom ik uiteindelijk bij de Grote Boeddha, die inderdaad enorm groot is en over het eiland uitkijkt met de rug naar de zee. Er wordt nog gebouwd aan het complex, maar er is voldoende te zien en vanaf het hoogste punt heb je een mooi uitzicht over de omgeving. Het is laag water en ik kan daarom een heel stuk van mijn verdere wandeling verkorten door een stukje door de blubber te lopen. Ik kom dan bij de Wat Plai Laem, een tempelcomplex met twee enorme beelden van ongeveer 30 meter hoog: een dikke Chinese Boeddha en een godin met 18 armen: Guanyin. Zij schijnt zoveel armen nodig te hebben, want dan kan ze veel Wat Plai Laemmensen tegelijk helpen. De tempel zelf is traditioneel Thais en bevat prachtig beschilderde wanden en ook het plafond is beschilderd. In een bijgebouw wordt een Thais stel door een monnik besprenkeld met water om hen voorspoed te geven. Verder is het - op een paar verdwaalde toeristen na - rustig in dit grote complex. De temperatuur is inmiddels al aardig opgelopen en in de 7/11 vul ik mijn voorraad water aan. Ik heb inmiddels al 1,5 liter naar binnen. Op de terugweg neem ik op een terrasje nog een kop koffie en ben om 12 uur weer in mijn bungalowtje om te relaxen.
Later die middag huur ik in het dorp een fiets voor 150 baht per dag en dat geeft in het resort de nodige hilariteit, want welke gek gaat er nu met deze temperatuur fietsen!! Het is zo´n 35 graden! En de luchtvochtigheid is ook erg hoog, dus ze zijn benieuwd. ´s Avonds loop ik nog een rondje door het dorp, dat in het hoogseizoen toch aanmerkelijk drukker zal zijn. Nu zijn bars en restaurants erg leeg en zit het personeel op klanten te wachten.

Dan ga ik de volgende dag op de fiets: naar Chawaeng. Omdat ik er daar achter kom, dat ik mijn mobiel op de kamer heb laten liggen, ga ik terug. Meteen een aardige training, want het is wel heuvelachtig fietsen op een niet al te beste fiets. Althans, als je niet teveel met de versnelling werkt, gaat het wel. Nadat ik mijn mobieltje bij me heb gestoken fiets ik de andere kant op naar Nathon. Die weg is redelijk vlak, maar gaat voor een groot deel door bebouwing. Ko Samui heeft voornamelijk wegen langs de kust, dus 'binnendoor' fietsen is er niet bij. Om 12.30 ben ik in Nathon en lunch met uitzicht op zee. Het stadje is voornameliojk van belang door de veerboten naar het vasteland, maar verder stelt het niet veel voor, dus fiets ik weer terug. Na ruim een uur ben ik dan alweer in mijn bungalow. Het zweet druipt van me af. Door de hoge luchtvochtigheid (87%) en een gevoelstemperatuur van 40 graden is dat ook niet zo verwonderlijk. De rest van de dag heerlijk ontspannen in het resort gebleven met een boek en een drankje.

Straat in ChawaengDe volgende dag stap ik weer vroeg op de fiets naar Chawaeng, waar het nog erg rustig is. Mijn doel is om door te fietsen naar de Hin Ta Hin Yai rots, maar dat haal ik helaas niet. Na Chawaeng wordt het heuvelachtiger en moet ik steeds schakelen, maar de fiets werkt daar niet echt in mee. Iedere keer loopt de versnelling vast als ik omhoog moet en dat betekent dan afstappen en verder lopen. Het hevige kraken bij het schakelen geeft mij ook niet veel vertrouwen en doordat ik niet door kan fietsen besluit ik maar terug te gaan voordat ik zelf ook helemaal kapot ben. Dus wijzig ik de plannen en ga naar Chawaeng terug en wandel het stadje door, dat nog erg rustig is op dit vroege tijdstip (9.30 uur). Chawaeng is uitgegroeid tot een typisch Thaise toeristenplaats zoals Patong en Pattaya, maar dan wat kleiner: veel souvenirwinkeltjes, massagesalons, kledingzaakjes, restaurants en – in de achterafstraatjes – de open bars en gelegenheden om met gastvrouwen in contact te komen. Maar ja, daarvoor heb ik geen belangstelling en is het nu ook nog een beetje te vroeg. In ieder geval is het niet meer het Chawaeng van 1989, toen ik hier ook ben geweest. Toen was het een leuk plaatsje, waarbij je vanuit het dorp de zee ook nog kon zien; nu is alles volgebouwd met resorts en hotels. Na een lekker kopje koffie in The Library fiets ik weer terug naar Samui Pier via een omweg over de noordoostelijke punt van het eiland. Dat betekent wel weer een hele lange klim, maar met een beetje geluk houdt de fiets het. Na de lunch neem ik een heerlijke massage aan de overkant van het resort en zo komt alles in mijn lijf weer op zijn plaats nadat het fietsen een behoorlijke aanslag op mijn spieren heeft gedaan. 's Avonds ga ik met een taxi voor 300 baht naar Chawaeng, eet daar heerlijk en bekijk de travestieshow van Paris Folles. Wel aardig, al lijkt het me niet leuk voor de artiesten om vier keer op een avond voor weinig publiek op te moeten treden. Het homoleven in Chawaeng is niet uitbundig. Ik vind de Pride Bar, maar daar is verder niemand. Ik neem een biertje en de barjongen gaat aan het werk (hij schildert de muur). Later komt er een zeer onplezierige Australische eigenaar en vertrek ik gauw.

De volgende dag blijf ik in het resort en bekijk op mijn tablet een paar TV-programma's van de NPO. 's Middags kan ik het toch niet laten om de fiets te pakken en rij via een andere weg naar Chawaeng. Dat is de bedoeling, maar bij de eerste de beste heuvel loopt de versnelling weer vast en moet ik weer lopen. Dat wordt me teveel en ik keer om. Het is de laatste dag van de fietshuur, dus ik lever hem meteen weer in. Ik vertel de mevrouw van de verhuur (zij is kapster!!) over de versnelling en laat het haar ook zien. Ze kijkt mee en knikt, maar je merkt, dat ze geen flauw idee heeft waar ik het over heb. Ze neemt de fiets terug en zet hem weer keurig in het rijtje voor de volgende klant!! 's Avonds eet ik in het enige Thaise restaurant dat ik in Bo Phut kan vinden: Khao Horm. Men spreekt geen woord Engels, dus dat is goed voor mijn Thais. Maar koken kunnen ze wel! Heerlijk gegeten.

Vrijdagmorgen maak ik een strandwandeling, maar de temperatuur loopt al zeer snel op en het zweet breekt me uit. Daarna de hele dag geluierd aan het strand met “Vader” van Knausgard en “De Japanse minnaar” van Isabel Allende. 's Avonds pak ik een taxi naar Chawaeng en eet er heerlijk in een visrestaurant, waar alle gerechten slechts 90 baht kosten!! Daarna de show gezien in Starz Cabaret, die een stuk beter is dan de show in Paris Folle (en nog goedkoper ook!!) Ik ontdek een leuke bar “The Mix” en breng daar de rest van de avond gezellig door met o.a. een paar Nederlanders die al jaren op Ko Ko PanganSamui wonen.

Zaterdag ga ik met de boot naar Ko Pangan. Het is weer heet, dus een boottochtje is wel aardig. Ik wandel op Ko Pangan door het dorpje Ban Haad Rin om te eindigen op Haad Rin, het strand waar de maandelijkse vollemaanparties plaatsvinden. Prachtig wit strand en veel vermeldingen over de parties. Nu is er veel gesloten en dat geeft het een wat spookachtige indruk. Waarschijnlijk zijn een heleboel barretjes alleen tijdens de party open. Merkwaardig dat hier ook weer luxe resorts tussen staan. Aan het eind van de middag vaar ik weer terug en eet 's avonds in Ocean 11, waar het aardig aan de prijs is, maar de kwaliteit is daar dan ook wel naar.

 

Reisverslag 2015

Kaartje van de reis