MENU

Bangkok
Phimai
Thailand

Reisverslagen
Diverse Thaise zaken

Andere reizen


ga 1 pagina terug

THAILAND: 6 t/m 25 november 2003
deel1: Phimai - Korat - Nong Dun - Roi Et - Nonglak

We vertrekken met China Airlines keurig op tijd en komen de volgende dag om 8.30 uur aan in Bangkok en na enig zoeken vinden we de meneer van Budget Rent-a-Car. Na de inspectie vertrekken we met de pickup naar het Phimai. Om 14.00 uur zijn we in Phimai Inn, nemen een drankje en gaan even rusten. De komende drie weken zal dit onze vaste stek zijn.

De volgende dag gaan we shoppen in Korat. Daarbij ontdek ik een merkwaardig fenomeen in het grote winkelcentrum The Mall: de karaokecellen. Hierin kun je alleen of met een paar mensen je eigen karaokenummers aanvragen en naar hartelust meezingen.
Het is een vreemd gezicht al die zingende Thai in kleine hokjes. De belangstelling is ontzettend groot.
Omdat de hokjes niet helemaal geluiddicht zijn, kun je buiten ook nog meegenieten van de prestaties die binnen worden geleverd.

De dierentuin vereren we met een bezoek. De oppervlakte van de dierentuin is enorm en je kunt er met een treintje doorheen. De eerste halte is bij 3 kleine tijgertjes. Daarmee mag je op de foto. In Nederland zou dat verboden zijn, maar in Thailand is alles mogelijk. Somsong gaat dus op de foto en ik weiger, want ik heb met de kleine diertjes te doen, die de hele dag van de een naar de ander gezeuld worden voor een foto.

De dierentuin is verder prachtig, al is het wel merkwaardig dat heel veel dieren achter glas zitten, die je door de spiegeling nauwelijks kunt zien.

De volgende dag gaan we naar het dorp Nong Dun om een computer aan de school aan te bieden. Hiervoor hebben we in Nederland geld ingezameld.

De notabelen van het dorp zitten al keurig klaar. Iedereen stelt zich voor; ik ook in mijn beste Thai en dat wordt gewaardeerd. Na het voorstellen wordt keurig geapplaudiseerd en daarna komen de officiële toespraken: het dorpshoofd over het belang van de computer en de dank van het dorp aan Nederland. Er worden van het "officiële aanbieden” de nodige foto's gemaakt en daarna is het eten (en drinken) geblazen.

Ik ga de school maar eens bekijken, want het gaat tenslotte om de kinderen en die heb ik nog helemaal niet gezien. Maar er blijken er heel veel te zijn. Ze durven in eerste instantie niet dichtbij te komen en dat is natuurlijk prachtig om daar een spel van te maken. Zodra ik één stap in hun richting zet stuiven ze gillend en lachend uit elkaar. Een paar durven wel steeds dichterbij te komen, want het is natuurlijk wel spannend. Maar dan stuiven ze weer weg zodra ik maar iets beweeg: en dat is lachen, gieren, brullen. Sommigen lijken helemaal niet meer bij te komen zoveel plezier hebben ze. Als ik ergens ga zitten komen er een stuk of 15 tegenover me zitten en kunnen we praten. Als ik eentje vraag hoe hij heet, antwoord hij met zijn echte lange Thaise naam in plaats van zijn nickname.
Als ik in het Thai iets aan ze vraag geven ze keurig in het Thai antwoord. Als ik in het Engels iets aan ze vraag dan herhalen ze wat ik zeg. Ze ‘spreken' dus wel Engels alleen begrijpen ze er niets van.
Als ik bijvoorbeeld vraag ‘Khun chye arai khrab?' is het antwoord ‘Phom chye .......'. Als ik dat in het Engels doe en vraag ‘What is your name?' is het antwoord ‘What is your name?' uit evenzoveel kelen als er kinderen zitten.

Na deze uitgebreide conversatie delen we ijs uit aan de kinderen, die hiervoor zeer netjes bedanken met een wai. Vervolgens moeten alle kinderen naar binnen en vormen een grote groep op de grond. Eentje staat op en begint met ‘Khob khun khrab', gevolgd door de rest van de groep. Men heeft zowaar een dank- en afscheidslied ingestudeerd.

Een dagtrip naar Roi Et voor een bezoek aan de langste Boeddha van Thailand (ong. 68 m) en naar Suwannaphum voor de Khmer ruïnes en de apen. Bij de fotoseries staat een uigebreid verslag daarvan.

Weer een dag later weer een school. Dit keer in Nonglak, een dorpje in de buurt van Chumpuang en zo'n 30 km van Phimai. Hier is Chon, de zus van Song, onderwijzeres. Voor dit bezoek hebben we gisteravond stapels schriften, potloden, gummetjes en puntenslijpers ingeslagen. Onderweg kopen we nog mandarijnen en op school zit Chon al klaar met ijs. De kinderen worden dus behoorlijk verwend vandaag: ijs, mandarijn, schrift en potlood. En dan mogen ze ook nog op de foto voor mij. Het is weer een echt feestelijk bezoek: de kinderen hebben veel plezier en genieten zichtbaar. Ik ook, want ik hou wel van al die lachende koppies. De kinderen reageren enthousiast en zijn erg blij met de spulletjes en de aandacht die ze krijgen.

REISVERSLAG 2003