MENU

Bangkok
Phimai
Thailand

Reisverslagen
Diverse Thaise zaken

Andere reizen


ga 1 pagina terug

WAT PHRABAHT NAMPHU: een Thaise manier om aidspatiënten te verzorgen

Op 14 december 2004 bezoeken we dit ziekenhuis. We vertrekken om 8.45 uur uit Lopburi en via vragen en zoeken zijn we om 9.30 uur in Wat Phrabaht Namphu.
Het blijkt een groot complex te zijn met allemaal verschillende gebouwen, waaronder het Life Museum. Hierin zijn gemummificeerde lichamen van gestorven aids-slachtoffers opgebaard. Ook kinderen liggen er en het geheel doet nogal luguber aan: het zijn tenslotte mensen die nog niet zo lang geleden zijn gestorven en geen eeuwenoude mummies. Bij de lichamen hangen foto's om te laten zien hoe deze mensen er uit zagen toen ze nog in leven waren, hetgeen weliswaar realistisch is, maar voor westerse begrippen wat vreemd overkomt.

Als we het museum verlaten zien we een paar verklede jongens en ze vertellen dat zij een show gaan geven. Daar gaan we dus ook naar kijken. We komen in een grote zaal en daar zit een groep van zo'n 50 mensen van een bedrijf, die vandaag een excursie naar dit ziekenhuis maakt. Er komt een Thaise cabaretshow: eerst is er een meisje van een jaar of acht dat playbackt, er treden katoey op en een vrouw beantwoordt verschillende vragen vanuit het publiek. De vragen gaan over haar persoonlijke situatie, haar familie, kinderen, hoe ze aids gekregen heeft, hoe ze naar de toekomst kijkt, enz. De bezoekers stellen werkelijk alle denkbare vragen en er wordt helemaal niet moeilijk over gedaan.

Hierna gaan we naar het donatiekantoor, want Somsong heeft in Nederland 17.000 baht opgehaald. Weliswaar had hij gehoopt het geld aan de monnik te kunnen geven die het ziekenhuis ooit begonnen is, maar die is afwezig. Wij laten dus geld achter in het kantoor en krijgen een officieel certificaat mee.

Als we het geld afgegeven hebben gaan we verder het terrein op om te zien hoe hier alles geregeld is. Het is een goed geoutilleerd ziekenhuis waar vrijwel alles toegankelijk is. Het privacybegrip, dat bij ons zo belangrijk is, wordt hier nauwelijks herkend. Overal zijn we welkom, al hebben we niet zoveel behoefte om de ziekenzalen op te gaan. De westerse schroom belet me dat toch. Als ik wel een zaal inkijk zie ik één van de jongens die net heeft opgetreden behandeld worden. Dat is voor Somsong aanleiding om naar binnen te gaan en een praatje met hem te maken. Dat heeft weer tot gevolg, dat de jongen na zijn behandeling ons het hele ziekenhuis rondleidt. Het wordt een indrukwekkende rondleiding, waarbij ik overigens niet op zalen film of fotografeer hoewel dat geen enkel probleem zou zijn, maar ik geneer me daar toch wel voor.
We zien een stapel zakken met as voor een boeddhabeeld: allemaal patiënten waarvan de asresten door de familie niet zijn opgehaald: ongeveer 1200!! Ook is er een soort beeldentuin waar sculpturen staan met resten van de botten van aids-patiënten erin verwerkt.

Inmiddels zien we ook een heleboel scholieren die een rondleiding krijgen. Het blijken er zo'n 500 te zijn van een school in Samut Prakan. Ook zij lopen alle zalen over en krijgen tenslotte ook een show. Dat willen wij natuurlijk ook meemaken. Doordat ze volgens de Thaise gewoonte allemaal de schoenen uittrekken voor het naar binnengaan stinkt het in de zaal enorm. Personeel probeert met spuitbussen andere geuren te verspreiden, maar dat mag niet echt baten.
Dat neemt niet weg dat een zaal met 500 leerlingen voor een cabaretshow wel een heel aparte sfeer geeft. De kinderen zijn razend enthousiast over het gepresenteerde en ook 5 jongens doen mee in een competitie van ‘lopen op een catwalk'. Vijf jongens lopen op een vrouwelijke manier te showen over het toneel voor 500 medestudenten!! In Nederland zou je daar niemand zo gek voor krijgen, maar hier reageert iedereen razend enthousiast.

Al met al was het een zeer indrukwekkend bezoek waaruit duidelijk het verschil blijkt tussen hoe wij in het westen met ziekte en dood omgaan en de manier waarop de Thai het doen.

Patiënten geven een show voor bezoekers
De artiesten poseren
Sculpturen gemaakt van de beenderen van patiënten

CENTRAAL THAILAND

 

LOPBURI